Showing posts with label സാമൂഹികം. Show all posts
Showing posts with label സാമൂഹികം. Show all posts

Masjid must be the centre of da'wah - Tariq Appleby


I've said it before and I'll say it again: The masjid must be the centre of da'wah in every community. Every success story in da'wah throughout history had the masjid at its core. Attempts to move da'wah away from the masjid have been futile and perhaps harmful.

The masjid was the centre of the Prophet's sallaahu alayhi wasallam da'wah and it is the place where acting upon knowledge is most apparent.


https://www.facebook.com/tariq.madina/posts/10202124363022929

5 Principles of an Organization


In our daily life,we pass across many types of organizations, may be a business, religious, political, welfare etc.. For the smooth working of such an organization they must define the following principles. Else in one or other stage they will fail.

1. Vision
2. Mission
3. Resources
4. Motivation
5. Action Plan

Now think whether your organization satisfies the following principles.
These principles are collected from an speech of MM Akbar in MSM Students conference, kotakkal, 2011

കെവിന്‍ കാര്‍ട്ടര്‍

  • കെവിന്‍ കാര്‍ട്ടര്‍
  • 1993 മാര്‍ച്ച് 23: ഫോട്ടോഗ്രാഫിയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ പട്ടിണിയെന്ന വിപത്തിനെ ഏറ്റവും തീവ്രഭാവത്തില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ചിത്രം പകര്‍ത്തി
  • സുഡാനിലെ അത്യന്തം ഭീതിദവും ദയനീയവുമായ മനുഷ്യാവസ്ഥയെ ലോകത്തിനു മുന്നില്‍ കൊണ്ടുവരാനും ലോകമനസ്സാക്ഷിയെ ഉണര്‍ത്താനും കെവിന്‍ കാര്‍ട്ടര്‍ക്ക് ആ ചിത്രത്തിലൂടെ കഴിഞ്ഞു
  • ചിന്ത്രത്തിനു പുലിറ്റ്‌സര്‍ സമ്മാനം ലഭിച്ചു
  • 'ചിത്രത്തില്‍ രണ്ടാമതൊരു കഴുകന്‍ അദൃശ്യനായി ഉണ്ടെന്നും അത് കെവിന്‍ കാര്‍ട്ടര്‍ എന്ന ഫോട്ടോഗ്രാഫറാണെ'ന്നും വരെ ചിലര്‍ എഴുതി
  • ആ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മയില്‍ നീറിപ്പുകഞ്ഞ അയാള്‍ വിഷാദരോഗത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തിവീണു. ഉറ്റ ചങ്ങാതിമാരില്‍നിന്നുപോലും അയാള്‍ അകന്നു
  • 1994 ജൂലായ് 27ന് അദ്ദേഹം ആത്മഹത്യ ചെയ്തു
read more: http://www.mathrubhumi.com/online/malayalam/news/story/3101724/2014-08-24/kerala

KA Rahman (1940-1999)


  Kavungal Amakkode Abdul Rahman popularly known as Adhrehyaka or simply Adreyi lived in valillapuzha near the bank of chaliyar.He was the son of Kavungal kunjhoyi Haji and Poothottathil Biyyakutty Hajjumma and was married to Zainaba.He was elected to Vazhakkad panjayath  in 1963.With powerful initiation and action against the large scale industry, Gwaliyor Rayons, which adversely affects the life of villagers by known water and air pollution, he is considered as the founder of chaliyar agitation struggle in kerala state.

When the dense forest becomes barren, surging river turned to poisonous, breathing air become deadly poison, Rahman sahib marked out to public about the problems and need of public protest against the company.

"There was not enough fresh air to breathe; nostrils reeked of mercury. Diseases devoured their victims at a frightening pace. malformation of babies had multiplied. Cancer, heart attacks, respiratory diseases, failing vision and retardation of mental faculties were quite common here"

"The Birla's can't make a river on their own, however much they try. A 168 km stretch of a river with all its branches and tributaries. They can build more factories. It is this river that is so dear to us. It is chaliyar that we have been depending on for drinking, bathing and all for our needs. we must regain its old serenity. This is a struggle for the right to live. You can do take part in this struggle as a human being by sharing our concerns and helping us. we are confident that all the good people in the world are with us".

He explained his dream to the villagers: "All I wish is to see my river come back to life just once. see the fish leap in the sun. and see that my people don't have to die more like i will "

When his dream comes true by early 2000's, he was not alive. He was also the same victim of what he struggled for. He died of cancer in 1999 January 11. He was the first person in India whom formed the first public agitation against air and water pollution.



ചരിത്രത്തിലേക്കൊരു തിരിഞ്ഞു നടത്തം

ഊര്‍ച്ചകള്‍ക്കും കാളപ്പൂട്ടുകള്‍ക്കും പന്തുകളിക്കും പേരെടുത്ത നാട് ; അവ സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തിന്റെ ആവേശമായി കണ്ട ജനത ; അവിടം അറിവുകളെ അജഞ്ഞതകൊണ്ട് മൂടിക്കളഞ്ഞ പൌരോഹിത്യം; അതിനിടയില്‍‍ ഒരു കൂട്ടം യുവാക്കള്‍ അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂടെ ഈ ജനതയെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു. അക്ഷരങ്ങള്‍ ആയുധങ്ങളായി, അവ അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍‍ക്കും അനാചാരങ്ങളള്‍ക്കും വികലവിസ്വാസങ്ങള്‍ക്കുമെതിരെ സന്ധിയില്ലാ പോരാട്ടങ്ങള്‍ ‍ നടത്തി. അത് തലമുറകളള്‍ക്ക് വിദ്യ പകരുന്ന വിളക്കുകളിവിടം സ്ഥാപിച്ചു. ആ പ്രകാശകിരണങ്ങള്‍ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ജനങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ ‍ തുറപ്പിച്ചു. കളികള്‍ക്കിടയിലും വിശ്വാസത്തെ മുറുകെ പിടിക്കാന്‍ അത് വഴക്കാട്ടുകാരെ പഠിപ്പിച്ചു. പണ്ഡിത സാമീപ്യം വാഴക്കടിനെ കൈരളിക്കു മുന്‍പില്‍ തിളക്കമുള്ളതാക്കി.പിന്നീട് നവോദ്ധാനത്തിന്റെ ഘട്ടമായിരുന്നു. എം. ടി മൌലവിയെപ്പോലുള്ളവര്‍ ദീനീ സംരംഭങ്ങള്‍‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കി. പള്ളികള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നു. ഐ ടി സിയെപ്പോലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ജോലി സാധ്യതകളെ നിവത്തിത്തന്നു. കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കിയതുകൊണ്ട് അതൊക്കെയും ഇന്നു വാഴക്കാട് നഷ്ടമായി കരുതുന്നു.


മനുഷ്യ സൌഹാര്‍ദ്ദത്തിന്റെയും മാനവിക സ്നേഹത്തിന്റെയും മഹനീയമായ മാതൃക കാണിച്ച പ്രവാചകന്‍ മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ) യുടെ ജീവിതത്തെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഹൈന്ദവരും മറ്റും ആദരവോടു കൂടിയായിരുന്നു കണ്ടത്. മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ) യുടെ അനുയായികളായ മുസ്ലിമീങ്ങളെയും അവര്‍ ആദരിച്ചു പോന്നു. കേരള ചരിത്രത്തില്‍ സാമൂതിരിക്ക് ഭരണം നല്‍കി മക്കയിലേക്ക് തീര്‍ത്ഥാടനത്തിനു പോയ ചേരമാന്‍ പെരുമാളിനെ അനുസ്മരിക്കരുള്ളത് ഒരു ഐതിഹ്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ്. ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ ഒരിക്കല്‍ ചന്ദ്രന്‍ പിളര്‍ന്നത് കണ്ടു. അതിനെപ്പറ്റി അന്യേഷിക്കുന്നതിനിടയില്‍ കച്ചവടത്തിന് വന്ന അറബികള്‍ പറഞ്ഞു 'അത് മക്കയില്‍ ഇസ്ലാം എന്ന സന്ദേശവുമായി വന്ന ഒരു പ്രവാചകന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാനെന്നു'. അത് കേട്ട ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നതിനായി മക്കയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ആ സമയം ഭരണം സാമൂതിരിക്ക് നല്‍കുകയായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ പെരുമാള്‍ തിരിച്ചു വരുമെന്നും വീണ്ടും ഭരണം നടത്തുമെന്നും ഇവിടെയുള്ള ഹൈന്ദവര്‍ വിശ്വസിക്കുകയും തലമുറകള്‍ക്ക് ഈ വിശ്വാസം പകര്‍ന്നു നല്‍കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അന്ന് കേരളത്തിന്റെ നാവിക സംരക്ഷണം മുസ്ലിമീങ്ങല്‍ക്കയിരുന്നു.അതു കൊണ്ട് സാമൂതിരിയുടെ കാലത്ത് ഒരു വീട്ടില്‍ ഒരു കുട്ടിയെ മുസ്ലിമായി വളര്‍ത്താന്‍ അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു. അതില്‍യാതൊരു അനൌചിത്യവും നാട്ടുകാര്‍ കണ്ടിരുന്നില്ല. ഇതു സത്യമാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും കേരളത്തിലെ ഹിന്ദുക്കള്‍ ഇതു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അതൊകൊണ്ട് തന്നെയും അവര്‍ മുസ്ലിമീങ്ങളെ വളരെ അതികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു, മുസ്ലിമീങ്ങള്‍ തിരിച്ചും സ്നേഹം പുലര്‍ത്തി. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം മലബാര്‍ കലാപത്തോടനുബന്ധിച്ചു ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും മുസ്ലിമീങ്ങളെ വിമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് വന്‍ പ്രചാരണം നടക്കുകയും, ഇസ്ലാമിനെ വല്ലാതെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ) സ്ത്രീകളോട് അമിത താല്പര്യം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നവനാനെന്നും, ഈ അസുഖം ലോകത്തുള്ള മുഴുവന്‍ മുസ്ലിമീങ്ങള്‍ക്കും ഉണ്ടെന്നും, ഭാരതം അമ്മയാണെന്നും, നമ്മുടെ അമ്മയെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനാണ് മുസ്ലിമീങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ വന്നത്. നമ്മുടെ അടുത്ത നാടായ കേരളത്തില്‍ ഹിന്ദു സ്ത്രീകളെ മുസ്ലിമീങ്ങള്‍ പീടിപ്പിക്കുകയാനെന്നും, അവരെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ നമ്മള്‍ സങ്ങടിക്കനമെന്നും മറ്റും പ്രചാരണം നടത്തി ആര്‍ എസ് എസ് എന്ന സങ്ങടനക്ക് രൂപം നല്‍കുകയാണ് ഉണ്ടായത്. എന്നാല്‍ ഈ പ്രശ്നത്തിന് ശേഷവും കേരളത്തിലെ ഹൈന്ദവര്‍ മുസ്ലിമീങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചു ! അത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. അതിനൊരു കാരണവും ഉണ്ട്. മുസ്ലിമീങ്ങള്‍ നന്മയുടെ സന്ദേശ വാഹകരും അവരുടെ സംരക്ഷകരുമാണെന്ന വിശ്വാസം അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ബന്ധം അറ്റ് പോകാതിരിക്കാന്‍ കേരളത്തിന്റെ നവോദ്ധാന നായകരെല്ലാം തന്നെ കഠിനമായി പ്രയത്നിച്ചിരുന്നു.


കാലം പിന്നിട്ടു, മനസ്സുകള്‍ കടുത്തു, അന്ധകാരം പരന്നു തുടങ്ങി, വെളിച്ചം കത്തിക്കാന്‍ ആളുകളില്ലതായി. പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആളിക്കത്തിക്കുന്ന മാധ്യമരാക്ഷസന്മാര്‍ ഉണര്‍ന്നു. മനുഷ്യ സൌഹാര്‍ദ്ദം അറ്റുതുടങ്ങി. നന്മയുടെ സന്ദേശം പ്രച്ചരിപ്പിക്കുന്നവര്‍ തന്നെയും കക്ഷിമാല്സര്യത്തില്‍ മുഴുകി. ബാബറി മസ്ജിദ് തകര്‍ക്കപ്പെട്ടു. മത വിദ്വേഷം പ്രചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അതേ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം കൈരളി കാത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും ബന്ധങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി തകര്ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ലവ് ജിഹാദ് എന്ന നാമത്തില്‍ ഇസ്ലാമിക പ്രമാണങ്ങളോട് ഒരു തരി നീതി പുലര്‍ത്താത്ത മതപരിവര്‍ത്തന പ്രണയത്തെ കേരളത്തിലെ ഹൈന്ദവര്‍ ഭീതിയോടെയായിരുന്നു നോക്കി കണ്ടത്. ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇതിലും വലിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നപ്പോഴും മുസ്ലിമീങ്ങലോടൊപ്പം സ്നേഹവും ആദരവും വിശ്വാസവും നല്‍കി കൂടെ നിന്നിരുന്ന ഹൈന്ദവര്‍ ഈ ചെറിയ പ്രശ്നത്തെ പേടിയോടെ കാണുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നമുക്ക് സംഭവിച്ച മൂല്യത്തകര്ച്ചയെയാണ് യഥാര്‍ത്തത്തില്‍ ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നമ്മളാണ് ഉണരേണ്ടത്. ഇസ്ലാം കാരുണ്യത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും മതമാണ്‌. അത് ഉള്‍കൊണ്ടവര്‍ ആ സന്ദേശം പകരുന്നവരാകണം. അതിനു നേരായ പാത കാണിച്ചു തന്ന ആ പൈത്രുകതെ നമ്മള്‍ തിരിച്ചറിയണം.

[Interview with TK Abbobackr valillapuzha]

ഐതിഹ്യം : വാലില്ലാപുഴയുടെ രൂപീകരണം

അന്ധവിസ്വാസങ്ങലുടെ നേരിയ സ്പന്ദനങ്ങള്‍ വാഴക്കാട്ടുകാര്‍ക്കിടയില്‍ കൂട് കൂട്ടിയിരുന്നു. ഭയത്തില്‍ നിന്നും ഉടലെടുത്ത അത്തരം വിശ്വാസങ്ങള്‍ ജനജീവിതത്തെ സാരമായി തന്നെ ബാധിച്ചിരുന്നു. വാഴക്കാടിനും എടവണ്ണപ്പാറയുടയും ഇടക്ക് , ഇടതൂര്‍ന്ന കൃഷികളാല്‍ ഉണര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന, മനോഹരമായ പാടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു തടാകമുണ്ട്‌ - വാലില്ലപുഴ. അന്ധവിസ്വാസങ്ങലുടെ ഓര്‍മക്കായി ആ തടാകം ഉള്‍കൊള്ളുന്ന ഭാഗം ഇന്നും 'വാലില്ലാപുഴ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിന്റെ രൂപീകരണവുമായി ജനമനസ്സുകള്‍ പങ്കുവെക്കുന്ന ഐതിഹ്യം ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം :-

പാടത്തിനു നടുക്ക് മണ്ണിനടിയില്‍  ഒരു അമ്പലമുണ്ട് ! അതിനകത്തെ ദേവി ദേവന്മാരെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നതിനായിട്ടു രാത്രിയില്‍ ജിന്നുകള്‍ അവിടെ വരാറുണ്ട്. ഒരു ദിവസം രാത്രി കുറച്ചു ജിന്നുകള്‍ ചേര്‍ന്ന് പാഠം കിളച്ച് , അവിടയുള്ള മണ്ണ് അടുത്ത നാടായ വാഴക്കാടിനോട് ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന പാടത്ത്‌ കൊണ്ട് പോയി ഇട്ടു ! മണ്ണുമായി ആനകള്‍ പോകുന്നത് പലരും കണ്ടിട്ടുണ്ടത്രെ ! അത് വഴി അന്ന് രാത്രി യാത്ര ചെയ്ത ഒരാള്‍ക്ക്‌ കുറുകേ കറുത്ത പൂച്ച വെള്ളത്തിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി, അത് കണ്ട അയാള്‍ക്ക്‌ ഭ്രാന്തു പിടിച്ചു ! ജിന്നുകള്‍ മണ്ണ് കോരി കോരി അവിടം ഒരു തടാകം രൂപപ്പെട്ടു ! അതിലെ ആഴമുള്ള ഭാഗത്തായിരുന്നു അമ്പലമുണ്ടായിരുന്നത് ! തുടര്‍ന്നു മണ്ണ് കൊണ്ടിട്ട പാടത്ത്‌ ഒരു പൊന്ത ഉയര്‍ന്നു. ജിന്നുകള്‍ പിന്നെയും അവിടെ സുഖമായി വന്നു പോകുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു ! ഇങ്ങനെ ഒറ്റ രാത്രിയില്‍ ജിന്നുകള്‍ നിര്‍മിച്ചതാണ് വാലില്ലാപുഴയും അപ്പുറം  വാഴക്കാടിനടുത്തു ഉയര്‍ന്നു വന്ന പൊന്തയും !

വാളില്ലാപുഴക്കടുത്തു 'വലിയവീട്ടില്‍' താമസിക്കുന്ന ടി.കെ.അബൂബക്കര്‍ മാഷുടെ വീടിനു സമീപം വാടകയ്ക്ക് താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവരോടു പറയുമത്രെ 'രാത്രിയില്‍ ജിന്നുകള്‍ ഇവിടയൊക്കെ വരാറുണ്ട്, സൂക്ഷിക്കണം, ഞാന്‍ പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുള്ളതാ". അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കെതിരെ വാഴക്കാട് ജാഗ്രത പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്. അബൂബക്കര്‍ മാഷ്‌ അവരോടു പറഞ്ഞു: 'ജിന്നുകള്‍ കുഴിച്ചു ഉണ്ടായതാണ് വാലില്ലാപുഴയും തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള പൊന്തയും എന്ന രണ്ടു വിശ്വാസങ്ങളും തെറ്റാണ് , അത് രണ്ടും പ്രകൃതിയില്‍ സാധാരണ ഉണ്ടാകാറുള്ള രൂപത്തില്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടായതാണ്. അതല്ലാതെ ഇത്തരം അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തിയിട്ടു യാതൊരു കാര്യവുമില്ല.'

മുസ്ലിം സമുധായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 'ജിന്ന്' പോലുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ നാടുകാരായ ഹൈന്ദവരും പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു എന്നാണ് ഇതില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാകുന്നത്‌. മതലയനം സംഭവിച്ചതുകൊണ്ടാകണം ഇരു കൂട്ടരുടയും  മിശ്രമായ വിശ്വാസ ദര്‍ശനങ്ങളെ ഈ ഐതിഹ്യത്തില്‍ കാണുന്നത്. വാമൊഴിയായി കൈമാറി വന്നിരുന്ന ആ ഐതിഹ്യത്തിനു പരിസമാപ്തി കുറിച്ചത് കാലങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വാലില്ലപുഴ ശുദ്ധീകരിക്കാന്‍ കരാര്‍ പാസായപ്പോയായിരുന്നു. അന്ന് പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ്‌ ആയിരുന്ന കെ.എ.റഹ്മാന്റെ നേത്രുത്വത്തില്‍ നാട്ടുകാര്‍ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു.പിന്നീട് മോട്ടറുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച്  വള്ളം വറ്റിച്ചു, ചെളികള്‍ വാരി, ആഴം കൂട്ടി, ചുറ്റും കല്‍ മതില്‍ കെട്ടി. എന്നാല്‍ അതിലെവിടയും ഒരു അമ്പലമോ അതിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങലോ കണ്ടില്ല. ജനങ്ങള്‍ ആശ്ച്ചര്യത്തിലായിരുന്നു. പിന്നിട് വാഴക്കാടിനടുത്തു പൊന്ത രൂപം കൊണ്ടിടത്ത് ചിറ്റന്‍ തറവാട്ടുകാര്‍ ഒരു ലോഡ്ജ്  നിര്‍മിക്കുന്നതിനായി അവിടം കുഴിച്ചു. അവിടെ വലിയ പാറയായിരുന്നു കണ്ടത്. പ്രകൃതിയില്‍ വന്നു ചേര്‍ന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് ഈ സ്ഥലം വിധേയമാകതിരുന്നത് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവിടെ പാറയായത് കൊണ്ടാണെന്ന് ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ബോധ്യം വന്നു. അതോടു കൂടി നാട്ടുകാര്‍ക്ക് തങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തിപ്പോന്നിരുന്ന അബദ്ധം മനസ്സിലാവുകയും തുടര്‍ന്നു ആ വിശ്വാസം പതുക്കെ അസ്തമിക്കുന്നതുമാണ്  കണ്ടത്.


[Interview with TK Abbobackr valillapuzha]

ദാറു ദ്ദഅ'വ പള്ളി നിര്‍മ്മാണവും ഐ ടി സിയും


 

വാഴക്കാട് എം.ടി. മൌലവിയുടെ ശിക്ഷണത്തില്‍ വളര്‍ന്നു വരുന്ന സമയം. വാഴക്കാടിനെ കേന്ദ്രമാകി ഒരു ധാര്‍മിക - മത -ഐഹിക വിദ്യാഭ്യാസ സമന്വയ സംരംപത്തിന്റെ നിര്‍മാണത്തിന് ആവശ്യമായ  സാമ്പത്തിക ശ്രോതസ്സുകള്‍ കണ്ടെത്തുന്നതിനു വേണ്ടി  കെ.സി.മൌലവിയുടെ കൈയില്‍ നിന്ന് കത്ത് വാങ്ങി എം.ടി സൌദിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു അറബിയുമായി സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ പള്ളിയും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും ഒരുമിച്ചുള്ള ഈ പ്രത്യേക സംരംപതോട് അദ്ദേഹത്തിനു താല്പര്യം തോന്നുകയും, പള്ളി നിര്‍മ്മാണത്തിന് ആവശ്യമായ പണവും ചിലവുകളും അദ്ദേഹം വഹിച്ചുകൊള്ളാം എന്നും എന്നറിയിച്ചു. പള്ളി നിര്‍മിച്ച് അതിന്റെ ഫോട്ടോയും രേഖകളും അയച്ചു തന്നാല്‍ ഐ ടി സി കെട്ടിടത്തിനുള്ള പണം അയച്ചു തരാമെന്നു അറബി ഏറ്റു.  എം.ടി.തിരികെ നാട്ടിലെത്തി. മൂന്നു ഏക്കര്‍ സ്ഥലമെങ്കിലും ആവശ്യമായിരുന്നു പദ്ധതി നടപ്പില്‍ വരുത്താന്‍. അത്തരം ഒരു സ്ഥലം കണ്ടെത്തുന്നതിനാണ് കൂടുതല്‍ പ്രശ്നം ഉദിച്ചത്. പ്രയാസപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും ഇന്നു പണിക്കരപ്പുറായ എല്‍.പി.സ്കൂളും അങ്കണവാടിയും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നിടത്തായിരുന്നു നിര്‍ദേശിക്കപെട്ട സ്ഥലം. എന്നാല്‍ ചില പ്രശ്നങ്ങളാല്‍ ഉയര്‍ന്നതിനാല്‍ അവിടം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു. ആ സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് കെ.പി.മഹ്മൂദ് സാഹിബ് ഊര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്ന തന്റെ പാഠം ശെരിപ്പെടുത്തി പള്ളിക്ക് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാന്‍ അനുമതി നല്‍കിയത്. പിന്നീട് എല്ലാം വേഗത്തിലായിരുന്നു, വലിയൊരു പള്ളി ഉയര്‍ന്നു വന്നു. ഐ ടി സി കെട്ടിടത്തിനു ആവാശ്യമായ പണം അയക്കാന്‍ വീണ്ടും അറബിയെ സമീപിച്ചു. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില സാമ്പത്തിക പ്രശ്നെങ്ങള്‍ കാരണം തുടര്‍ന്നു പണം നല്‍കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചില്ല. നാട്ടുകാര്‍ പിരിവിട്ടു. രണ്ടു നില കെട്ടിടം ഉയര്‍ന്നു. ആദ്യ ബാച്ച് അവിടം പഠിച്ചിറങ്ങി. പിന്നീടു കുട്ടികള്‍ ഫീസ്‌ നല്‍കാന്‍ പ്രയാസപ്പെട്ടു. ഫീസ്‌ വാങ്ങാതെ മുന്‍പോട്ടു പോകാന്‍ മാത്രം സാമ്പത്തിക ശേഷി നടത്തിപ്പുകാര്‍ക്കില്ലയിരുന്നു. തുടര്‍ന്നു തക്കതായ ഒരു കാരണമില്ലാതെ പദ്ധതി മറഞ്ഞു പോകുന്നതാണ് കണ്ടത്.

[Interview with TK Abbobackr valillapuzha]

How Edavannappara become developed than Vazhakkad ?

Vazhakkad, the land of cultural brilliance, educational brightness, and lively agricultural enthusiasm, is located near the banks of river chaliyar. Chaliyar is the boundary of vazhakkad and on opposite bank its mavoor. It has a fine space in history of kerala. The first madrasa system was implemented, famous as a center of scholars joining, were Darul Uloom Arabic college stands, were most populated high school in kerala stands, were all type of infrastructures are flourished.

At that time Edavannappara, a barren land with rocks. people doesn't like to live there. No infrastructure for a fine living, no merchants gathering and no cultural programs conducted. Then why Today Edavannappara become more developed than Vazhakkad when watching through a eye of infrastructural and place of meeting. Its something difficult to say why Vazhakkad lost its developing strata even everything comes in Vazhakkad. But center of market shifted to Edavannappara.

As discussion with seniors, we reach in a conclusion. The marketing materials were transported mainly through water and by head-load. Water transport was used for transportation of goods from vazhakkad to calicut and vice versa, to areecode and nilambur etc...; where as road transportation mainly used in getting goods to and from kondotty. Kondotty nercha was well known at that time and even before kondotty was a center of markets. The way used for this was too hard for transportation of vehicles and carts. So people submitted a frame of road project to government.

A road project was passed by kerala government, from vazhakkad to kondotty. Its work started and road work started, broadened. A fine road was forming through there which has much importance, since vazhakkad was developing in all its phases. But the road work stops while reaching the barren land in Edavannappara due to lack of fund. Even it gives a great hope to vazhakkad. They take head loads up to Edavannappara and from there by vehicles and carts. Slowly some small kit shops planted at that road end. Hotels come, load storage godowns come, slowly slowly more and more persons choose their marketing place there. thus there starts developing. So people of Vazhakkad requested chief minister CH to complete the road work that was stopped. But providing fund to a small work, vazhakkad to edavannappara , was not possible. But CH solves the problem by providing a road from Areecode to vazhakkad which meets the road kondotty-edavannappara. Thus the road creates a junction in Edavannappara, which creates a fine development for vazhakkad , where it creates more and more finer development to Edavannappara. Thus Edavannappara becomes a center linking vazhakkad, Areecode and kondotty which proves its importance.


[Information collected from TK Abbobackr valillapuzha] - shamjith